Անհետ կորած զինծառայողների ծնողներն ու հարազատները նոյեմբերի 9-ին բողոքի ակցիա են անցկացրել ՀՀ պաշտպանության նախարարության շենքի դիմաց՝ պահանջելով իրենց տրամադրել զինծառայողների ճակատագրի, որոնողական աշխատանքների և նույնականացման գործընթացների վերաբերյալ հստակ տեղեկություններ։
Ակցիան նախաձեռնել էին անհետ կորած զինծառայողների ընտանիքների խնդիրները բարձրաձայնող մի խումբ կանայք՝ Արմինե Դավթյանի նախաձեռնությամբ։ Նրանք ՊՆ-ի դիմաց էին հավաքվել 44-օրյա պատերազմի ավարտից երկու տարի անց՝ հայտարարելով, որ բազմաթիվ ընտանիքներ դեռ շարունակում են սպասել իրենց հարազատների վերաբերյալ պատասխանների։
«Մենք ուզում ենք իմանալ՝ որտե՞ղ են մեր զինվորները»
Ակցիայի ընթացքում Արմինե Դավթյանը, կանգնելով անհետ կորած զինծառայողների մայրերի և կանանց կողքին, նրանց անունից ընթերցեց նախաձեռնության պահանջները։
Մասնակիցները պահանջում էին հրապարակել անհետ կորածների վերաբերյալ առկա հավաստի տվյալները, ընտանիքներին ներկայացնել իրականացված որոնողական և նույնականացման աշխատանքների արդյունքները, ինչպես նաև պարզաբանել, թե ներկայում ինչ փուլում են գտնվում այդ աշխատանքները։
Նրանք նաև դժգոհություն էին հայտնում տարբեր պետական կառույցներից ստացվող տեղեկությունների վերաբերյալ՝ դրանք բնութագրելով որպես ոչ ամբողջական կամ միմյանց հակասող։
«Մենք այստեղ չենք եկել միայն հերթական անգամ մեր ցավի մասին խոսելու։ Մենք ուզում ենք պատասխաններ։ Այս մայրերն իրավունք ունեն իմանալու՝ ինչ է արվել իրենց որդիներին գտնելու համար և ինչ է արվում այսօր»,— հայտարարեց Դավթյանը՝ ներկայացնելով նախաձեռնության դիրքորոշումը։
Ակցիայի ընթացքում Արմինե Դավթյանը լրագրողների ներկայությամբ ընթերցեց նաև իր հեղինակած «Սպասող կանայք» բանաստեղծությունը՝ նվիրված անհետ կորած զինծառայողների մայրերին և կանանց։
Նա ընդգծեց, որ տարիներ շարունակ սպասող կանանց լռությունը չպետք է ընկալվի որպես համաձայնություն պետական մարմինների վարած աշխատանքի հետ։
«Մեր լռությունը համաձայնություն չէ։ Այս կանայք երկու տարի սպասել են՝ հույս ունենալով ստանալ պատասխաններ։ Եթե մենք լուռ ենք եղել, դա չի նշանակում, որ այլևս հարցեր չունենք։ Մենք շարունակելու ենք պահանջել, որ մեզ ասեն՝ որտե՞ղ են մեր հարազատները և ի՞նչ է արվել նրանց գտնելու համար»,— ասաց Դավթյանը։
Նրա խոսքով՝ հենց այդ գաղափարն է ընկած «Լուռ բողոք» նախաձեռնության հիմքում, որի շրջանակում կանայք փորձում են խաղաղ միջոցներով հանրային ուշադրությունը պահել անհետ կորած զինծառայողների խնդրի վրա։
Ստորագրահավաք և դիմում Ազգային ժողով
ՊՆ-ի դիմաց անցկացված ակցիայի ավարտին նախաձեռնության անդամները հայտարարեցին նաև հետագա քայլերի մասին։
Նրանք հայտնեցին, որ սկսում են ստորագրահավաք անհետ կորած զինծառայողների ծնողների և հարազատների շրջանում։ Հավաքված ստորագրությունների հիման վրա նախատեսվում էր փաստաբանի միջոցով միասնական դիմում ներկայացնել ՀՀ Ազգային ժողովի պաշտպանության և անվտանգության հարցերի մշտական հանձնաժողովին։
Դիմումով ընտանիքները պատրաստվում էին պահանջել պաշտոնական տեղեկություններ անհետ կորած զինծառայողների ճակատագրի, նրանց հայտնաբերելու ուղղությամբ իրականացված որոնողական աշխատանքների, նույնականացման գործընթացների արդյունքների և հետագա նախատեսվող քայլերի վերաբերյալ։
Ակցիայի կազմակերպիչները հայտարարեցին, որ միայն ՊՆ-ի դիմաց անցկացվող հավաքով չեն սահմանափակվելու։
«Լուռ բողոքը» շարունակվելու է
Արմինե Դավթյանը հայտարարեց, որ կանանց նախաձեռնած «Լուռ բողոք» ակցիան շարունակվելու է այնքան ժամանակ, քանի դեռ ընտանիքները չեն տեսնում իրենց բարձրացրած հարցերի վերաբերյալ հստակ պատասխաններ և գործնական քայլեր։
Ակցիայի մասնակիցների խոսքով՝ իրենց նպատակը խաղաղ ճանապարհով պետական մարմիններից պատասխաններ ստանալն է և անհետ կորած զինծառայողների խնդիրը հանրային օրակարգում պահելը։
Նոյեմբերի 9-ի հավաքի ավարտին կանայք կրկին ընդգծեցին, որ երկու տարվա սպասումից հետո ցանկանում են ոչ թե ընդհանուր խոստումներ, այլ յուրաքանչյուր անհետ կորած զինծառայողի վերաբերյալ հնարավորինս հստակ տեղեկություններ։
«Մենք շարունակելու ենք խոսել այնքան ժամանակ, մինչև յուրաքանչյուր սպասող ընտանիք իմանա իր հարազատի ճակատագիրը»,— հայտարարեց Արմինե Դավթյանը։