Ամոթի զգացում չի կարող ունենալ մեկը, ով ոչ միայն Սահմանադրական դատարանի նախագահի, այլև դրանից ավելի վաղ՝ Արդարադատության նախարարի, ԱԺ պատգամավորի, ապա ԱԺ պետաիրավական հարցերի մշտական հանձնաժողովի նախագահի, ԱԺ աշխատակազմի ղեկավարի պաշտոններում անդառնալի վնասներ է հասցրել Հայաստանի արդարադատությանն ու իրավական համակարգին ընհանրապես։ Այդ վնասները նա շարունակել է հասցնել նաև Սահմանադրական դատարանի նախագահի պաշտոնում՝ այդ կառույցը վերածելով որպես, ինչպես ինքն է խոստովանել, խրամատի, որը ստեղծվել է ժողովրդի և պետության դեմ պատերազմի համար։

Հրայր Թովմասյանն այսպես, թե այնպես հեռանալու է Սահմանադրական դատարանի նախագահի պաշտոնից։ Սակայն այդ կառույցին ու դրա հեղինակությանը հասցրած վնասները մնալու են դեռ շատ երկար ժամանակ, այդ վնասների չեզոքացմանն ու հաղթահարմանն այսուհետ պետք է ուղղված լինի բոլորիս հավաքական ջանքը։

Ինչ վերաբերում է Հրայր Թոմմասյանի այն հայտարարությանը, թե Սահմանադրական փոփոխությունների հարցով ՍԴ դիմում չի ներկայացվել, ինչը հակասահամանդրական է, ապա դա մեղմ ասած խոցելի, նույնիսկ ծիծաղելի դիրքորոշում է, այն դեպքում, երբ անգամ հեղինակավոր միջազգային կառուցներն են ճանաչել Հայաստանի սահմանադրական դատարանում ճգնաժամի առկայությունը։ Սահմանադրական դատարանն այլևս դարձել է որպես կողմ, սուբյեկտ, որը չի կարող օբյեկտիվ գտնվել առավել ևս իրեն ու իր անդամներին վերաբերող գործերի առնչությամբ։ Ստեղծված պայմաններում ավելի հակասահամանդրական կլիներ այդ խնդրով Սահմանադրական դատարան դիմելը, քան չդիմելը ։

Ազգային Ժողովի կողմից հունիսի 22-ին ընդունված սահմանադրական փոփոխություններով, ըստ էության տրվել է Հայաստանում սահմանադրական ճգնաժամի հաղթահարման գործընթացի մեկնարկը։ Այն, սակայն, միանգամից տեղի չի ունենալու, հանդիպելու է դիմադարության ու հակադրության, ինչի օրինակներ են Հրայր Թովմասյանի այսօրվա հայտարարությունները։ Վերջինը կամ վերջիններից մեկը՝ Սահմանադրական դատարանի նախագահի պաշտոնում։